Saying Goodby

Saying Goodbye is never easy, during the last week one thing I noticed is that I am not really aware of the fact that I will not see some people as often as I did and to be honest that is a very weird thought. I think that it is still slightly unreal for me, I do not know what would make it more real than packing away my precious precious books and dvd's. And having a big suitcase next to you while you are typing.... I really do not know. But I fear for the first night that I will spend alone in Dublin. Just because I will then have to acknowledge that it is real. At the moment I resemble a kind of ostriche with the sticking my head in the sand and stuff..

Last night I said goodbye to my friends from High School.... they gave me this wonderful book and I want to say thank you to all that contributed to it... It was wonderful and although I haven't read everything yet (want to save it for my plane ride) I like what I am seeing...especially the pictures are wonderful!

Afscheidnemen is nooit makkelijk maar de laatste week merk ik dat ik niet echt besef dat ik sommige mensen toch echt een poos niet ga zien. Dit is een hele rare gedachte want je zou toch zeggen dat het hebben van een gepakte koffer en het wegstoppen van mijn mooie mooie boeken en dvds dat besef er toch echt wel zou moeten zijn. Ik denk dat de schok pas echt in Dublin gaat komen als ik daar gezellig in een huisje woon en dan bedenk KUT dit is mijn huis... I echt een heel raar idee.

Gisteravond heb ik afscheid genomen van mijn middelbare school vriendinnen ( of meiden die ik in mijn middelbareschooltijd heb leren kennen) en ik heb toen een heel mooi afscheidboek gekregen en ik wil hierbij iedereen bedanken die hebben mee gedragen. Het is echt geweldig geworden en ik heb nog niet alles gelezen omdat ik dat wil bewaren voor mijn vlucht...maar wat ik heb gezien vond ik zeer interessant en leuk en om te huilen te gelijk! DANK JULLIE WEL!!!!!!!!!!!!!